පහන් සිලක් දිදුලනු පෙනේ
එහෙත් පළගැටියකු
වන්නට නොහැක
දැවී නොයමින්
විඳිය යුතුය
ආලෝකයේ පහස
හිරු එළියද
සඳ එළියක්
කර ගත යුතුව ඇත……..

කළලය පිලිසිඳී ඇත
දුවන ලොව තුල
විඩා නොවැටී දුවන
ජීවියෙකු බිහි විය යුතුය
සදමු අප නව ලොවක්
දෙවැනි උපතට එක්ව…………

A ලෙවල් කලේ අපි A තුන දා ගන්නයි
අන්තිමේදි try කලෙ S තුන දා ගන්නයි
මම මෙහෙ අවේ මෙකෙන්වත් ගොඩ යන්නයි
මෙකෙන් කෙළ උනොත් අම්මේ බඩුම තමයි

A ලෙවල් පන්තියේ කළ කී දෑ බෝමා
යාළුවෝ මහ ගොඩයි එකලට කර ගාවා
හැමදාමත් බස් නැවතුමේ පැණි කෑවා
මගෙ ගොන් කමට අම්මපා ඇදගෙන නෑවා

ඉවසන දනා රුපු යුදයට ජය කොඩිය
එය කී එකාගේ කට කැවේ කවුද…….?
ඉක්මන් වෙලා කර ගත්තේ මේ කෙළිය
අන්තිමෙදි කවුරුත් නෑ බලු සරිය

රබර් කෑලි දෙක දම්මම බඩුම තමයි
රැවුල තිබ්බා දැන් කැම්පස් පොරක් තමයි
centre එකට ඇවිදින් අපි ක්‍රිකට් ගසයි
මාර්තු ටුවර් එක අයියේ බොක්ක දවයි

විවෘතයට තාමත් අපි කුළුදුල්ය
මොනවා උනත් බැච් ෆිට් එක එළ කිරිය
ඇවිදින් දිනපතා පිස්සුම කෙළිය
මෙහෙම ගියොත් අපි හැමටම මළ කෙළිය

ලොකේ උතුම් මව මාගේ අම්මාය
මා දැඩි කරන්නට දහ දුක් වින්දාය
මෙහි එන විට මගේ හිස සිම්බාය
තවමත් එදා වගෙමයි මම ගෙම්බාය

පාඩම් කරන්නෙ විඳගෙන දුකකි අපා
එය හඳුනනන්නේ පාඩම් කල අපිම තමා
සුර සැප විඳින ඔබ නොදනී මෙදුක අපා
අනේ දෙවියනේ උඩ පන අරිනු එපා

කෙලෙසක හෝ ඩිග්ග්‍රිය ගෙන ගොඩ යන්න
තදින් හිතට ගනු මිතුරනි මෙය ඔන්න
සිහලුන් අපියි නැත කිසිවෙකු හට මෙල්ල
අනිවා ගොඩ යනවා යකුනේ කැට මෙන්න

නමුත් එක් අයෙක් ඇත
මෙවන් විශ්වයේ
මැසැස දුරකින් තබා
සිතන මන අගේ
ආවාටයත් කෙම්බිමත්
හොඳින් දැක සඳේ
ලංවෙලා සදා පුදයි
නිමල වූ සෙනේ …..

- දේශානි චතුරිකා ගනේගේ

මල් පෙති වල පාට පාට තැවරුවෙ ඔබද
මගෙ සිතටත් තෙළිතුඩ ගැන කීවේ ඔබද
ස්වභාදහම් දිනිතිය ඔබ සිත්තරියක්ද?
නොකියා නිහඬව ඉන්නට හේතුව කිමද

විලවුන් තවරා රොන්වල සුවඳ තැබුවද
සුවඳ විදින්නට මගෙ සිත මොලොක් කලාද
ස්වභාදහම් දිනිතිය ඔබ සුරඟනක නොවෙද?
නොකියා ඉන්නේ මා ගැන සැකයක් තිබුනාද?

සමනලූන්ට ආදරෙ ගැන කීවේ ඔබද
මගේ සිතත් ආදරයෙන් පිරෙවේ ඔබද
ස්වභාදහම් දිනිතිය ඔබ ආදරියක වීද?
අහිංසකව සිනාසුනේ සැබෑ නිසාද ….

- දේශානි චතුරිකා ගනේගේ

පන්හිඳ කැමති නෑ
රැ‍ඳෙන්නම ගණිතයේ
ඔච්චම් කරයි මට
දන්නෙ නෑ කවි නගේ …

පන්හිදේ වදේටම
එක්වෙලා මම අනේ
සොයා බස වෙහෙසී
ගැළපුවත් පද ඔහේ …

පන්හිඳෙන් මැවෙන කවි
රස නෑ පෙර වගේ
බස මගේ කෙටි වෙලා
හිර වෙලා ගණිතයේ…

- දේශානි චතුරිකා ගනේගේ

වැඩි වත්කම් නොතිබුනාට
පොද දෙකතුන බිම වැටුනට
වස්සානේ වහිනා වැස්ස
දාහකටත් වැඩිය අගේ …

ඇති හැකි කලකට උදව්ව
නැතිමුත් නැති බැරි දිනකට
මග නොහැරා ලඟ රැඳීම
නොවේද? වැඩිපුරම අගේ ….

- දේශානි චතුරිකා ගනේගේ

නෙක තාරකා පිරුණු නිල් අහස මත
මඟ කියන පහන් තරුවක් දිටිමි

නෙක මල් පිපුණු උයනක
අවැසි වූයේ එක් මලක් පමණකි

කටුක දිවි සැරිය මත
රුදුරු වද වේදනා මැද වුව
සිතුවිලි-සිහින තුල
ඇදුණ එක රුවකි

කියන්නට හැකි වෙයි නම් එක් වරක්
නිමේෂයක් ඇති මට
අප‍්‍රකාශිත මේ පෙම
ආත්මාර්ථයෙන් නොකිලිටි වග

ඒ නිමේෂය වටියි
වඩා – දස වසරකට

ඉතිං, මා සුහඳිනිය
පේ‍්‍රමය නොවේ නම්, මිතුරුකම ඇති මට

- [at 26:04:2009]